حساسیت به لاکتوز و لبنیات

ساده‌ترین روش برای این که ببینید به لاکتوز حساسیت دارید عوض کردن شیری است که مصرف می‌کنید. پس ازچند روز نخوردن شیر و محصولات لبنی، یک لیوان شیر بنوشید و اگر نشانی از علایم عدم تحمل لاکتوز که به آن‌ها اشاره کردیم در خود دیدید، احتمالا به لاکتوز حساسیت دارید. با این حال اگر به لاکتوز حساسیت دارید پزشک می‌تواند برای شما آزمایش‌های زیر را تجویز کند:

  • آزمایش تنفسی هیدروژن
  • آزمایش خون برای عدم تحمل لاکتوز
  • بیوپسی روده
  • آزمایش اسیدیته مدفوع
  • آزمایش ژنتیک

تست تنفسی هیدروژن یک تکنیک ساده و دقیق برای بررسی میزان تحمل‌ لاکتوز است. در انجام این آزمایش پزشک از شما می‌خواهد نوشیدنی حاوی مقدار مشخصی لاکتوز بنوشید و کمی بعد در دستگاهی که مقدار هیدروژن ِ تنفس شما را اندازه‌گیری می‌کند فوت کنید. اگر به لاکتوز حساسیت داشته باشید، باکتری‌های داخل روده قند را هضم کرده و هیدروژن و متان را که توسط این دستگاه قابل تشخیص هستند آزاد می‌کنند.

آزمایش خونی که ویژه تحمل لاکتوز انجام می‌شود نیز گزینه دیگر است. دو ساعت بعد از نوشیدن یک محلول لاکتوز، پزشک از شما خون می‌گیرد و سطح گلوکز آن را می‌سنجد.  گلوکز قندی است که هنگام تجزیه لاکتوز توسط لاکتاز تولید می‌شود. اگر سطوح گلوکز بالا نرفت یا جهش اندکی داشت، به این معنی است که بدن شما قادر به هضم لاکتوز نیست.

بیوپسی یا برداشتن بافت روده نیز برای تشخیص تحمل لاکتوز گزینه خوبی است. متخصص گوارش با کمک یک ابزار جراحی بلند و باریک به نام اندوسکوپ از غشای داخلی روده کوچک نمونه‌برداری می‌کند و از روی این نمونه میزان فعالیت لاکتاز بررسی می‌شود.

تست اسیدیته مدفوع نیز برای نوزادان و کودکانی استفاده می‌شود که نمی توان از آن‌ها آزمایش دیگری گرفت. این آزمایش، میزان عدم تحمل شیر لاکتوز دار را با سنجش اسیدیته مدفوع یا pH که بر اثر لاکتوز تخمیر کننده باکتری در روده بزرگ ایجاد می‌شود نشان می‌دهد.

در آخر، از تست‌های ژنتیک می‌توان برای تشخیص عدم تحمل لاکتوز بدون تحریک علایم استفاده کرد.  برای این آزمایش کافیست نمونه بزاق دهان یا نمونه خون بدون نیاز به مصرف لاکتوز در اختیار آزمایشگاه قرار گیرد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *